4. Hukuk Dairesi

Davacı ... Zorlu tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 19/03/2008 gününde verilen dilekçe ile eşya iadesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, çeyiz eşyalarının aynen iadesi, olmadığı takdirde bedellerinin ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece eşyaların öncelikle aynen iadesine, bulunamadığı takdirde bedellerinin ödetilmesine karar verilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalıların evlendiği eşinin anne ve babası olduklarını, eşi ile evli kaldığı süre içinde davalıların evinde birlikte yaşadıklarını, eşinden boşandığını, evlilikleri sırasında çeyiz olarak getirdiği eşyaların davalıların evinde kaldığını ve iade edilmediğini beyanla aynen iadelerine olmadığı takdirde bedellerinin ödetilmesine karar verilmesi isteminde bulunmuştur. Yerel mahkemece, davaya aile mahkemesi sıfatı ile bakılarak, çeyiz eşyalarının aynen iadesine karar verilmiştir.

İddianın ileri sürülüş biçimine göre davanın yasal dayanağının Borçlar Yasası'nın 61 ve izleyen maddeleri olduğu anlaşılmaktadır. Davacı, evlilik sırasında çeyiz olarak getirdiği eşyasının, evden ayrılırken ortak konutta kaldığını ileri sürerek, bu eşyaları geri vermeyen konut sahibi davalılardan aynen iade veya eşya bedellerinin ödetilmesini istediğine göre, uyuşmazlığın görüm ve çözüm yeri Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 1 ve izleyen maddeleri uyarınca belirlenecek genel mahkemelerdir. Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmek gerekirken, işin esası incelenerek hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.