11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Muğla Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/09/2010 tarih ve 2010/170-2010/831 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka ile kredi kartı üyelik sözleşmesi imzalayan dava dışı kişiye kefil olduğunu, ancak sözleşmede kefalet miktarının belirli olmadığını, buna rağmen davalı tarafından müvekkili ve asıl borçlu hakkında başlatılan takip sonucu müvekkilinin haciz tehdidi altında davalıya 4.450,00 TL ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, anılan bedelin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kredi kartı üyelik sözleşmesini kefil olarak değil, garantör olarak imzaladığını, bu nedenle borçtan sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kredi kartı üyelik sözleşmesini imzalamadaki amacının dava dışı asıl borçlunun borcuna kefalet olduğu, ancak sözleşmede kefalet miktarının ve süresinin belirli olmadığı, bu nedenle asıl borçlunun borcundan davacının sorumlu olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.