11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/06/2010 tarih ve 2009/119-2010/157 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uzun yıllardır “...” markasını eşarp ve kumaş ürünlerinde kullandığını, bu markaya yapılan yatırımlar sonucu markanın Türkiye çapında tüm sektörler bakımından tanınmış marka haline geldiğini, “...” ibareli markanın KHK m. 7/I-i anlamında tanınmışlığının tesbiti amacıyla TPE’ye yapılan başvurunun reddedildiğini, bu karara itiraz edilerek markanın eşarp emtiası yönünden tanınmış marka olduğu yönünde itirazda bulunulduğunu, ancak itirazın reddedildiğini, oysa “...” markasını taşıyan ürünlerin Türkiye’nin her yerinde satıldığını, markaya tanınmışlık kazandırıldığını ileri sürerek TPE YİDK kararının iptalinin, "..." markasının tanınmış marka olduğunun tespitini, TPE tarafından tutulan tanınmış markalar siciline kaydının emredilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacı markasının yeterli tanınmışlık düzeyine sahip olmadığını, sunulan delillerin davacı markasının tanınmışlığını kanıtlamaya yetmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin “...Kollektif Şirketi – ... ve Ortakları” unvanıyla 03.05.1979 tarihinde kurulduğu, "..." markasının 1997 yılından itibaren yurt içinde ve TPE nezdinde, "eşarp" emtiasını da kapsayacak şekilde tescil edildiği, davacı markasının uzun yıllardır üzerinde kullanıldığı “eşarp” emtiası bakımından “ilgili sektörde” tanınmışlığa eriştiği çok sayıda kalite belgesine sahip olduğu, yaygın biçimde sponsorluk faaliyetleri ile tanıtıldığı, "..." markasının başta aynı sektörde üretim yapan firmalarca bilindiği ve uzun süren eylemli, yoğun ve yaygın kullanım sonucu da markanın nihai tüketicileri tarafından bilinir hale geldiği, tanınmışlığın kabulü için, ürünün üretimi, pazarlanması, satışı sürecinde yer alanlar ile nihai tüketicilerden oluşan "ilgili sektörde" tanınmasının yeterli olduğu, davacı markasının "eşarp" emtiası yönünden WİPO ve TPE tarafından kabul edilip benimsenen tanınmışlık kriterlerini karşıladığı gerekçesiyle davanın kabulüne, TPE YİDK kararının iptaline, davacıya ait “...” ibareli markanın tanınmış marka olduğunun tespitine, sicile tescil kararının idarece yerine getirilmesi kapsamında olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.