11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Tuzla 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.03.2010 tarih ve 2009/747 - 2010/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... tarafından müvekkilinin dava dışı Polo Hırdavat Ltd. Şti.’nin müdürü ve ortağı olduğu gerekçesiyle adı geçen şirketin vergi borcu nedeniyle ödeme emri gönderildiğini, İstanbul 8. Vergi Mahkemesi'ne açtıkları ve ödeme emrinin iptalini istedikleri davanın süre yönünden reddedildiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçekte şirket müdür ve ortağı olmadığının kabulü ile vergi borcu bulunmadığının tespitine, icranın eski hale iadesine ve alacağın % 40'ı oranında tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki ihtilafın çözüm yerinin idari yargı olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, vergi dairelerinin vergi hukuku işlemlerine karşı idari yargıda dava açılmasının gerektiği gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.