4. Hukuk Dairesi

Davacı Milas Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat...tarafından, davalı ... aleyhine 05/07/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, 6831 sayılı Orman Kanunu kapsamında, yapılan yangın söndürme çalışmasına dair harcamaların tazminine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı ... İdaresi, davalı arazisinde yangın çıktığını, bu arazinin ormanlık alana 500-600 metre mesafede bulunduğunu, yangının ormanlık alana sıçramaması için söndürme çalışmaları yapıldığını beyanla yangın söndürme çalışmaları için yapılan harcamalarının davalıdan tazminini talep etmiştir.

Davalı, çıkan yangında kusuru bulunmadığını, yanan arazinin kendisine ait olduğunu, zarar görenin kendisi olduğunu, bir de idareye tazminat ödemek zorunda kalırsa bu durumun mahvına sebep olacağını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulü ile zararın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; yangının davalıya ait zeytinlik arazide çıktığı, ormanlık alana sıçramadan kontrol altına alındığı ve davalının da zararı olduğu anlaşılmaktadır. Tazminat hukukunda ana kural tam tazmin olmakla beraber, Borçlar Kanunu'nun 43. maddesi hakime fiilin failinin kusur derecesini dikkate alma yetkisi vermektedir. Bu durumda olayın oluş şekli ve davalının içinde bulunduğu koşullar da dikkate alınarak, zarar miktarından Borçlar Kanunu'nun 43. maddesi uyarınca takdiren indirim yapılması gerekmektedir. Yerel mahkemece bu husus gözetilmeyerek belirlenen zararın tamamının davalıdan tahsiline karar verilmiş olması doğru bulunmayıp kararın bozulması gerekmiştir.