11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/02/2009 tarih ve 2007/144-2009/27 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin avantage ibareli tanınmış markaların sahibi bulunduğunu, davalı şirketin “VANTAGE” ibareli marka başvurusuna TPE nezdinde yapılan itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddedildiğini, oysa davalının başvurusunu yaptığı markanın müvekkiline ait marka ile iltibasa neden olacak şekilde benzer olduğunu ileri sürerek, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2007-M–3917 sayılı kararının iptalini ve davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının markası ile davalının markasının iltibasa neden olacak şekilde benzer olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, YİDK’nın 2007-M-3917 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir. Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir. Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda, davalıya ait “VANTAGE” ibareli marka başvurusuna davacı tarafından kendisine ait “a advantage.mall” ve “a advantage campus + şekil” ibareli markalar yönünden iltibas tehlikesi oluşturduğu ileri sürülerek YİDK kararının iptali istenilmiş ve mahkemece, davacı markasındaki asıl unsurun “avantage” olması nedeniyle davalı şirkete ait markanın tüketici tarafından davacının seri markası olarak algılanabileceği, bu nedenle markalar arasında iltibasın bulunduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Oysa, her ne kadar davalı şirkete ait “VANTAGE” ibareli marka davacıya ait markaların asıl unsurunun bir parçasını oluşturmakta ise de, görsel ve okunuş bakımından markalar farklı olduğu gibi davalı şirketin marka başvurusu kapsamındaki ürünlerin niteliği itibariyle ortalama alıcıların bu tür ürünleri alırken markaya önem vererek dikkatli ve seçici davrandıkları da göz önüne alındığında markalar arasında iltibas tehlikesinin mevcut bulunmadığının kabulü gerekir. Bu itibarla, mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.