12. Ceza Dairesi

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2023/107 Esas 2023/222 Karar sayılı kararının davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 238.730 TL olduğu, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan davacının haksız olarak gözaltı ve tutuklu kaldığı süreler için 70.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi olmak üzere toplam 170.000 TL tazminat talep edildiği, İlk Derece Mahkemesince davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 14.193,71 TL maddi tazminat ve 28.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline hükmedildiği, hükmün davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19 Ceza Dairesinin, 25.04.2019 tarihli ve 2019/155 Esas, 2019/1357 Karar sayılı kararıyla davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili ile katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.02.2023 tarihli ve 2021/6926 Esas, 2023/279 Karar sayılı kararı ile "davacı lehine eksik maddi ve manevi tazminata hükmedildiği" gerekçesi ile hükmün bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği,Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesince bozma ilamı doğrultusunda gerekli tahkikatı yaptıktan sonra 14.06.2023 tarihli ve 2023/107 Esas 2023/222 Karar sayılı kararı ile 14.600,51 TL maddi 45.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmakla; davacı aleyhine reddedilen tazminat miktarının 110.399,49 TL, davalı aleyhine hükmedilen tazminat miktarının ise 59.600,51 TL olduğu gözetilerek davacı ile davalı açısından kararın kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı, davacı ile davalı yönünden reddedilen ve kabul edilen tazminat miktarlarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.