2. Ceza Dairesi

Karar tarihinde cezaevinde bulunup SEGBİS ile hazır edilen sanık ...'un yüzüne karşı tefhim edilen 02.03.2016 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanık tarafından yapılan 10.03.2016 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu birlikte işleyen sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.