2. Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Şikâyetçinin soruşturma aşamasında dinlenilmesinde, sanığın cüzdanını aldığını fark ettikten sonra peşinden gittiğini, ancak şahsı göremediğini, çevredeki vatandaşlara şahsı tarif ... sorduğunda görmediklerini söylediklerini, şahsı bulabilmek için sokakta yürüdüğü sırada sanığı görerek yakaladığını beyan ettiği, şikâyetçinin sanığı kesintisiz takip ile yakalamadığı anlaşılmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 35. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ayrıca olay yerinin etrafı duvarla çevrili bina dahilinde ve eklentileri olan yer olması, eylemin suç tarihi ve 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi kapsamında olduğunun gözetilmemesi ceza süresi aynı olduğundan esas etkili kabul edilmemiştir. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.