11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Tire Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.11.2007 tarih ve 2006/464-2007/411 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 15.02.2011 gününde davacı avukatı ..... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davcı vekili, müvekkilinin 1950 yılından itibaren Tire’ de mukim kendi fabrikasında olmak üzere aralıksız bir şekilde kendi alanında faaliyet göstermekte olup, 1966 yılında tescil edilen “EGE+Şekil” markası ile sucuk, salam, sosis ürettiğini ve iç pazarda satışa sunduğunu, davacı markasının İzmir dahil tüm Ege bölgesinde tanınmış marka haline getirildiğini, davalının uzun yıllardan beri davacının işyeri komşusu olup davacı markasının tanınmışlığından yararlanmak niyetiyle 02.03.2006 tarihinde “YILMAZ EGE” markasını adına tescil ettirdiğini, davalının kullandığı ve başında ek olmasına rağmen etiket üzerinde ve markasında esas unsurun EGE ibaresi olduğunu ileri sürerek, davalının EGE markasını davacı adına tescilli markada yer alan tüm kalemlerde kullanmasının ve tecavüzünün men’ine, davalı adına tescilli 02.03.2006 tarih ve 2005/30460 sayılıYILMAZ EGE markasından EGE ekinin kaldırılmasına ve yasal olmayan tescilin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, “YILMAZ EGE” markasının 21.07.2005 tarihinden geçerli olmak üzere müvekkili adına tescil ettirdiğini, 26b08.2005 tarihinde Tire Cumhuriyet Savcılığına müvekkili hakkında şikayette bulunan davacının 05.08.2005 tarihli ibraname ile müvekkili hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini, davacının HUMK’nun 95 ve ilgili maddeleri gereğince aynı konuda tekrar talepte bulunmayacağını, taraf markalarının benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraf markalarının tescil edildiğini et ve et ürünlerini satın alacak olan orta düzeyde bilgilenmiş kişiler dikkate aldığında iki markanın karşılaştırma ihtimalinin bulunduğu, davalı adına tescilli YILMAZ EGE markasındaki YILMAZ ibaresinin davacı markasında bulunan ve her iki markanın hakim ve ayırıcı unsuru olan EGE ibaresi nedeniyle her iki marka arasındaki bağlantılı olma ve karışlaştırma ihtimalini ortadan kaldırmaya yeterli olmayacağı sonucuna varılarak, davalı adına tescilli YILMAZ EGE markasının davacının tescil markasının kayıtlı olduğu et ve et ürünleri sınıfı için hükümsüzlüğüne, davacının EGE markasının kayıtlı olduğu sınıf ve emtialara yönelik davalı tecavüzünün men’ine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1.Dava, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini ile davacı markasına tecavüzün önlenmesi istemlerine ilişkindir. Davanın Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nde görülmesi gerekmektedir. Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’nun 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararı ile bu mahkemelerin yargı çevreleri adli yargı adalet komisyonlarının merkez ve mülhakatları olan ilçeleri kapsayacak şekilde belirlenmiştir.

Anılan karar gereğince somut olayda Tira İlçesi’nin Adli Yargı Adalet Komisyonu olarak bağlı bulunduğu Ödemiş’de iki asliye hukuk mahkemesi bulunması halinde 1 numaralı olan mahkemenin, ikiden fazla Asliye Hukuk Mahkemesi bulunması halinde ise 3 numaralı mahkemenin fikri ve sınai haklara ilişkin hukuk davalarına bakmakla görevlendirilmiş ihtisas mahkemesi olması nedeniyle, uyuşmazlığın açıklanan şekilde belirlenecek ihtisas mahkemesi olarak görevlendirilen Asliye Hukuk Mahkemesi’nde görülmesi için görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, mahkemece bu hususun gözden kaçırılarak yargılamaya devam olunması ve uyuşmazlığın esasına girilmesi doğru görülmemiş,kararın bu nedenle re’sen bozulması gerekmiştir.

2.Bozma neden ve şekline göre de, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir