12. Ceza Dairesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 20.10.2020 tarihli, 2020/1239 Esas, 2020/3467 Karar sayılı "düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karar davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/388 Esas – 2016/415 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten öldürme suçundan 28.07.2010 – 16.08.2011 tarihleri arasında 384 gün, 13.02.2014 – 31.10.2016 tarihleri arasında 991 gün olmak üzere toplam 1375 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 07.11.2018 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 52.000,00 TL maddi, 70.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 45.114,40 TL maddi ve 70.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı dönemler bakımından ayrı ayrı tazminat hesaplaması yapılması gerektiğinden bahisle davacının tutuklu kaldığı 29.07.2010 - 16.08.2011 tarihlerini kapsayan 383 gün için 7.805,05 TL maddi tazminatın talep gereğince tutuklama tarihi olan 29.07.2010 tarihinden itibaren; 13.02.2014 -31.10.2016 tarihlerini kapsayan 991 gün için 33.382,54 TL maddi tazminatın 13.02.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat miktarının toplam 65.000,00 TL olarak belirlenerek; 29.07.2010 - 16.08.2011 tarihlerini kapsayan 383 gün için 20.000,00 TL manevi tazminatın talep gereğince tutuklama tarihi olan 29.07.2010 tarihinden itibaren; 13.02.2014 - 31.10.2016 tarihlerini kapsayan 991 gün için 45.000,00 TL manevi tazminatın 13.02.2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Davacının dava dilekçesinde 28.07.2010 tarihinde 1 gün gözaltında kaldığını belirtmesine karşın, gözaltı süresinin tazminat hesaplamasına dahil edilmemesi,

2.CMK'nın 144/1-a. maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup durumu tazminata engel oluşturmamakla birlikte, UYAP üzerinden yapılan incelemede davacının aynı ceza yargılaması kapsamında 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 800,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan mahkumiyetin kesinleşmesi üzerine, söz konusu cezanın infazının davacının gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerden mahsup edilmek suretiyle gerçekleştirildiği anlaşılmakla, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle gözaltı ve tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği dikkate alınarak, davacının gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürenin başka mahkumiyetinden mahsup edildiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz sebepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 20.10.2020 tarihli, 2020/1239 Esas, 2020/3467 Karar sayılı "düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi'ne iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE;

27.02.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.