8. Ceza Dairesi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama ve esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir. 2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; savunmasında belirttiği gerekçelerin araştırılmadığına, Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın suçu işlemediğine, hint keneviri ektiğine dair delil bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın çevresi tamamen ormanla çevrili olan yaklaşık 150-160 metrekare alan içinde traktör ile sürülmüş boyları bir iki metre arası değişen 2676 adet kenevir bitkisini yetiştirdiği, kenevir bitkilerinin bakımının yapılması ve sayısı itibariyle kullanmak amacıyla değil ticaret amacıyla dikildiğinin anlaşıldığı bu nedenle sanığın fiilinin 2313 sayılı Kanunun 23. maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen “Esrar Elde Etmek İçin Kenevir Ekme” suçunu oluşturduğu, Sanığın ikametinde ele geçirilen ve kurutulmaya bırakılmış olan kenevir bitkilerinden 834,65 gram esrar elde edilebileceği görüldüğünden esrar miktarının kullanım miktarının üzerinde olduğu, uyuşturucu maddelerin satış amaçlı bulundurulduğu, sadece kullanım amaçlı bulundurulmadığı, kenevir bitkilerinin miktarı itibarı ile ticaret amacı bulundurulduğu tüm dosya kapsamı ve yargıtay uygulaması ile de sabit olduğu anlaşıldığından, sanığın eyleminin Türk Ceza Kanun'un 188 inci maddenin üçüncü fıkrasında düzenlenen "Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapma ve Sağlama" suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.10.2022 tarihli kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bilecik Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2024 tarihinde karar verildi.