8. Ceza Dairesi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 20.03.2020 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2020 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasında Samsun 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2021 tarih, 2020/690 Esas, 2021/300 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. B. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi 11.01.2023 tarih, 2022/1727 Esas, 2023/133 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; Denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından sanığa tebligat usule uygun tebligat yapılmadığına, tekerrür hükümlerinin yanlış uygulandığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;Sanık hakkında uyuşturucu madde kullandığı iddiasıyla dava açıldığı, 12.02.2020 tarihli dilekçeyle sanığın yakalanarak idrar örneklerinin alınmasının savcılık tarafından istendiği, sanığın 02.03.2021 tarihinde yakalanarak yine savcılık kararı ile idrar örneklerinin alındığı, halbuki 5271 sayılı kanunun 75 inci maddesi uyarınca sanığın vücudundan örnek alınmasında asıl olan hakim kararı olduğu, gecikmesinde sakınca bulunan hallerde savcının karar verebileceği, mevcut dosyada gecikmesinde sakınca bulunmasına dair herhangi bir açıklama olmadığı, bu suretle elde edilen delilin hükme esas alınamayacağı, sanığın atılı suçu işlediğine dair başka da delil olmadığı anlaşılmakla beraatına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü; başka bir şüpheli hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan soruşturma yürütüldüğü sırada uyuşturucu madde kullandığı tespit edilen sanığın yakalanarak vücudundan örnek alınıp uyuşturucu madde tespiti yapma eyleminin olağan akışında gecikmesinde sakınca bulunan hali barındırdığı, gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı tarafından vücuttan örnek alınmasına karar verilerek bunun yirmi dört saat içinde hakim onayına sunulabileceği yetkisinin Cumhuriyet Savcılığına 5271 sayılı yasanın 75 inci maddesi ile verildiği ve bu şekilde sanık hakkında elde edilen delillerin usul ve yasaya uygun olduğu, böylece sanığın başka şahıs hakkında yürütülen uyuşturucu madde ticareti soruşturması sırasında telefon incelemesinde uyuşturucu madde kullanıcısı olduğu şüphesi üzerine alınan kan/idrar örneğinde THC tespit edildiği, hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sonrasında usulüne uygun çağrı ve uyarı ihbarlarına riayet etmeyerek üzerine atılı suçu işlediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu anlaşılmakla kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosya kapsamında 5271 sayılı kanunun 75 inci maddesi uyarınca alınan kararın hukuka uygun olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi 11.01.2023 tarih, 2022/1727 Esas, 2023/133 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2024 tarihinde karar verildi.