2. Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme SUÇLARIN TARİHİ : İNCELEME KONUSU KARARLAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55619 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer ..., "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra ... bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenlemeye nazaran, tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/04/2015 tarihli ve 2014/449 esas, 2015/290 sayılı 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin kararının kesinleşme tarihinin 14/05/2015 olduğu, anılan kararın kesinleşme tarihinin inceleme konusu dosyadaki suç tarihi olan 20/12/2014 tarihinden sonra olduğu, anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı gibi, adlî sicil kaydında tekerrrüre esas alınabilecek başkaca bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmaması karşısında, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin ilgili bölümünün “... daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1. maddesinde yer ..., "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra ... bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenlemeye nazaran, tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2014/449 Esas, 2015/290 Karar sayılı 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin kararının kesinleşme tarihinin 14.05.2015 olduğu, anılan kararın kesinleşme tarihinin inceleme konusu dosyadaki suçların tarihi olan 20.12.2014 tarihinden sonra olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gibi adli sicil kaydında tekerrrüre esas alınabilecek başkaca bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmaması karşısında, hükümlünün cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2017 tarihli ve 2016/576 Esas, 2017/266 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; “Hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılmasına, diğer hususların aynen korunmasına, infazın buna göre yapılmasına,” dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.