5. Ceza Dairesi

"İçtihat Metni"Zorla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçlarından hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun uygulanıp uygulanmayacağı ile ilgili olarak, Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.02.2009 gün ve 2008/439 Esas, 2009/49 Karar sayılı hükümlerin Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2006 gün ve 1991/2317 ilam sayılı yazısı ile 5237 sayılı TCK.nun yürürlüğe girmesi nedeniyle hükümlü ... hakkındaki infaz evrakı ile ilgili olarak uyarlama talep edildiği, Adana 3. Ağır Ceza mahkemesinin 31.03.2006 günlü kararı ile evrak üzerinde hükümlünün şartla tahliye olduğundan hukuki yararın bulunmadığından bahisle 12.11.1990 gün ve 1989/301 Esas, 1990/16 Karar sayılı ilamla ilgili uyarlama isteminin reddine karar verilmesi üzerine anılan yer Başsavcılığının 10.04.2006 günlü yazısı ile karara itiraz ettiği, itiraz üzerine Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.05.2006 gün ve 2006/285 sayılı kararı ile O Yer C. Savcısının talebinin temyiz yasa yoluna tabi olduğundan bahisle evrakın mahkemesine iade edildiği, Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2007 gün ve 1989/301 Esas ve 1990/16 sayılı kararı ile dosya arasında mevcut olmadığı görülen 02.08.2006 tarihli olduğu ifade edilen tek bir yazı ile 133 dosyanın temyizinin usule aykırı olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine karar verildiği, anılan kararın Cumhuriyet Savcısınca 12.02.2007 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği, temyiz talebi ile ilgili ne gibi bir işlem yapıldığına dair dosyada herhangi bir kaydın olmadığı gibi uyarlama talep edilen 12.11.1990 gün ve 1989/301 Esas, 1990/16 Karar sayılı dava dosyasının da iş bu dosya arasında bulunmadığı, dosyada mevcut gerekçeli karar örneğine göre, hükümlünün mağdure ...’e yönelik eylemleri nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 430/1, 55/3 ve 414/1, 418/2, 55/3 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay ve 5 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükümlerin 07.02.1991 tarihinde onanmak suretiyle kesinleştiğinin anlaşıldığı, mevcut dava dosyasında ise hükümlünün Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.1990 gün ve 1990/66-217 E.K., sayılı ilamı ile mağdure ...’e yönelik eylemleri nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 430/1, 55/3 ve 416/3, 418/2, 55/3 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 1.000.000 TL. ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair hükümlerin 05.02.1991 tarihinde onanmak suretiyle kesinleştiği, tensip zaptına göre 10.04.2006 günlü uyarlama talebi üzerine bu ilamla ilgili olarak duruşma açıldığı, müşteki ve mağdureye duruşma gününü bildirir çağrı kağıdının çıkarıldığı, tensibin daha sonra 12.11.1990 gün ve 1989/301 Esas, 1990/16 Karar sayılı ilamla ilgili uyarlama olarak paraflandığı, kısa kararında aynı şekilde düzeltildiği ancak karar başlığında tensiple adlarına çağrı kağıdı çıkarılmış olan 12.11.1990 gün ve 1990/66-217 E.K., sayılı ilamın müşteki ve mağduresinin gösterildiği, kararın gerekçe kısmında Yargıtay 1. Ceza Dairesinin bozma ilamına oy çokluğu ile uyulduğundan bahsedildiği anlaşılmış olup, uyarlama kararı verilecek olan kesinleşmiş dava dosyasının dosya arasında bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi ve hangi ilam ile ilgili uyarlama kararı verildiği anlaşılamayacak şekilde hükmün karıştırılması, Kanuna aykırı, hükümlü müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.