9. Ceza Dairesi

...

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2015 tarihli ve 2014/406 Esas, 2015/159 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanığın, mağdur ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası, 53 ile 63 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.Sanığın, mağdur ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası, 53 ile 63 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci cümlesi, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle; mağdurların beyanlarının maksatlı ve gerçek dışı olduğu, tanıklarının dinlenmediği, mağdurların gürültü yapmasından dolayı sanığın kendilerine kızdığı, mağdurların bu olayı çarpıtarak ailelerine anlattıkları, mağdur ...’in daha önce epilepsi rahatsızlığının bulunduğu ve mağdur ...’nin annesi tarafından daha önce İlhami’nin kaçırma olayı yaşadığına dair zapta geçmeyen beyanlarının uzman bilirkişilerce değerlendirilmesinin gerektiği, mağdurların aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğu, keşif talebinin ret edildiği, sanığın beyanlarının örtülü ikrar olarak kabulünün hatalı olduğu nedenleriyle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

Her iki mağdur için kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2015 tarihli ve 2014/406 Esas, 2015/159 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi. ...