DANIŞTAY VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU

DANIŞTAY VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU         2023/905 E.  ,  2023/1313 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y

İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı tarafından, katma değer vergisi iade talebinin reddine dair … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E…, K:… sayılı kararı:

Uyuşmazlıkta, davacının 2007 yılına ilişkin hesap ve işlemlerinin iade talebinde bulunduğu katma değer vergileri yönünden incelenmesi neticesinde düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu'nda, davacının 2007 yılının Ağustos, Eylül ve Aralık dönemleri ile ilgili olarak iade talep ettiği, ancak ilgili yılda birtakım alışlarını sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalarla belgelendirmesi nedeniyle iade talebinin reddi gerektiği belirtilmiştir.

Davacının 12/09/2012 tarihli YMM raporu ile yaptığı iade talebi … tarih ve … sayılı işlemle reddedilmiştir. Davacı adına eleştiri konusu yapılan faturaları düzenleyen mükelleflerden Beyazıt Vergi Dairesi Mükellefi … Ayakkabı ve Yan Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkında tanzim olunan … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'ndaki tespitler şu şekildedir:

i)Mükellef 15/06/2005 tarihinde faaliyete başlamıştır. ii. Ortakları M. E. K. ve C. Y. olup şirket bu iki kişinin vekaletname verdiği F. G. tarafından kurulmuştur. iii. 2007 yılı defterleri noter tasdiklidir. iv. 2007 yılı kurumlar vergisi beyannamesi verilmemiştir.

v)2007 yılının Ocak-Mart dönemine kadar geçici vergi, Mayıs dönemine kadar katma değer vergisi beyannameleri verilmiştir. vi. 2005 yılının Haziran dönemi ile 2007 yılının Mayıs dönemi arasında toplam 3.076.954,00 TL katma değer vergisi matrahı beyan edilmiş, 16.903,02 TL ödenecek vergi çıkmıştır. vii. Beyan üzerine tahakkuk eden hiçbir vergi ödenmemiştir. viii.

20/06/2005 tarihli işe başlama tutanağında, faaliyet konusunun ayakkabı ve deri toptan satışı olduğu, iş yeri büyüklüğünün 30 metrekare ve aylık kirasının 250,00 TL olduğu, iş yerinde demirbaş malzemelerin yanında 360 çift ayakkabının bulunduğu belirtilmektedir. ix. 08/11/2006 tarihinde yapılan yoklamada, iş yerinde yaklaşık 30 çift ayakkabının bulunduğu, faaliyet konusuna ilişkin herhangi bir emarenin bulunmadığı, adrese müteakip defalar gidilmesine rağmen şirket ortağının çağrılara icabet etmediği hususları tespit edilmiştir.

x)

10/04/2007 tarihli yoklamada, iş yerine farklı tarih ve saatlerde gidilmesine rağmen şirket ortaklarının bulunmadığı ve görüşme notuna cevap verilmediği hususu tutanak altına alınmıştır. xi.

10/07/2007 tarihli yoklamada, şirketin faaliyet adresinin boş ve kapalı olduğu, şirketin iş yerini 15/03/2007 tarihinde terk ettiği hususları tespit edilmiştir. xii. Şirket hakkındaki karşıt incelemelerden, beyanname verilmeyen 2007 yılının Mayıs dönemi sonrasında da fatura düzenlemeye devam edildiği anlaşılmıştır. Mükellef hakkında yukarıda yer verilen tespitler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, mükellefiyet tesis tarihinden itibaren gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı, düzenlediği faturaların sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı mahiyette olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Diğer taraftan, uyuşmazlık konusu dönemde davacıya fatura düzenleyen diğer mükellefler hakkında tanzim olunan vergi tekniği raporlarındaki tespitlerin de bu mükelleflerce düzenlenen faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığını ispatlar mahiyette olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı mahiyetteki faturaları kayıtlarına intikal ettirmek suretiyle haksız yere katma değer vergisi indiriminden yararlanan davacının iade talebinin genel hükümler çerçevesinde YMM raporuna istinaden yerine getirilmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmemiştir. Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle davayı reddetmiştir. Davacının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 13/06/2019 tarih ve E:2016/5720, K:2019/2539 sayılı kararı: Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu işlemin ... Deri Tekstil Ayakkabı ve Yan Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi dışındaki mükellefler tarafından düzenlenen faturalardan kaynaklanan kısmı yönünden davanın reddine dair hüküm fıkrasının incelenmesi: Vergi Mahkemesi kararının anılan hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup davacı tarafından ileri sürülen iddialar bu hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu işlemin ... Deri Tekstil Ayakkabı ve Yan Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi tarafından düzenlenen faturalardan kaynaklanan kısmı yönünden davanın reddine dair hüküm fıkrasının incelenmesi: Mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerin, düzenlediği faturaların gerçek emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı hususunu somut olarak ortaya koymadığı anlaşıldığından, Vergi Mahkemesi kararının buna ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir. Karar sonucu: Daire, bu gerekçeyle kararın, dava konusu işlemin ... Deri Tekstil Ayakkabı ve Yan Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi tarafından düzenlenen faturalardan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasını bozmuş; diğer yönlerden kararı onamıştır. Daire, davacının karar düzeltme istemini de reddetmiştir. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı: Mahkeme, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle bozulan hüküm fıkrası yönünden ilk kararında ısrar etmiştir. Davacının temyiz istemini inceleyen Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 09/02/2022 tarih ve E:2021/626, K:2022/49 sayılı kararı: 13/05/2015 tarih ve 8819 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nden, münfesih olmalarına veya sayılmalarına rağmen Türk Ticaret Kanunu'nun geçici 7. maddesi uyarınca müdürlük tarafından kendilerine yapılan ihtar ve 26/02/2015 tarih ve 8767 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde yayımlanan ilâna rağmen süresi içerisinde bildirimde bulunmayan ve içinde davacının da yer aldığı anonim ve limited şirketler ile kooperatiflerin 08/05/2015 tarihinde ticaret sicilinden re'sen silindiklerinin Bitlis Ticaret Sicili Müdürlüğü tarafından tescil ve ilân olunduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, Mahkemece, İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 26. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca, ticaret sicilinden kaydı silinen şirketin ilgililer tarafından ihyası sağlanarak dosyanın yeniden işleme konulması isteninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenmek suretiyle verilen ısrar kararında hukuka uygunluk bulunmamaktadır. Kurul, bu gerekçeyle ısrar kararını bozmuştur. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uyulduğu belirtilerek dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından, 23/01/2023 tarihinde dosya kayıtlarına giren dilekçeyle, … Asliye Hukuk Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davacı şirketin ihyasına karar verildiği belirtilerek dosyanın yeniden işleme konulması talebinde bulunulmuştur. Anılan talep üzerine … Vergi Mahkemesince … tarihinde verilen ara kararıyla dosya yeniden işleme konulmuştur. Danıştay Dokuzuncu Dairesinin kısmen bozma kararı üzerine bozulan kısım yönünden dosyanın yeniden incelendiğini belirten … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı: Vergi Mahkemesince, önceki ısrar kararında belirtilen hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Israr kararının hukuka aykırı olduğu belirtilerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Israr kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME : Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir. KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle;

1.Davacının temyiz isteminin REDDİNE,

2.… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının ONANMASINA,

3.Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun ilgili hükümleri ve Kanun'a ek (3) sayılı Tarife uyarınca maktu harç alınmasına, 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/11/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.