1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/492 Esas, 2016/238 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 28.09.2020 tarihli ve 2020/8841 Esas, 2020/11959 Karar sayılı ilâmı ile eksik kovuşturma ve haksız tahrik hükümlerinin tartışılması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2020/384 Esas, 2023/14 Karar sayılı kararı ile;

A. Sanık hakkında katılan ...'i kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

B. Sanık hakkında katılan ...'i kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suç işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile tüm lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ...'in kullandığı araçta babası katılan ...'in yolcu koltuğunda oturduğu, katılan ...'in aracını park etmek isterken sanık ... ve kızının üzerine doğru gelmesi üzerine sanık ...'nin "çocuk var görmüyor musun?" diye bağırdığı ve ardından çıkan tartışmada sanığın katılan ...'i ve katılan ...'i beden yoluyla kasten yaraladığı anlaşılmıştır.

2.Sanık savunması, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 14.08.2015 tarihli adli muayene raporu, tutanaklar, uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirim, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve diğer lehe hükümlerin yeterli ve kanuni gerekçe ile uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2020/384 Esas, 2023/14 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.