Danıştay 4. Daire Başkanlığı

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2023/3575 E.  ,  2023/4159 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y

İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. TETKİK HÂKİMİ: … DÜŞÜNCESİ: Temyize konu kararda; bozulan kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi karşısında bu aşamada davalı idare aleyhine hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, 49. maddesinin 3. fıkrasında, kararların kısmen onanması ve kısmen bozulması hallerinde kesinleşen kısmın Danıştay kararında belirtileceği;

50.maddesinin 4. fıkrasında ise, Danıştay'ın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükmü yer almıştır. Yargılama hukuku kurallarına göre, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde korunması gereken hukuki menfaatinin bulunması zorunludur.

Dosyanın incelenmesinden, davacı şirket adına, takdir komisyonu kararlarına istinaden 2009/1 ilâ 9, 11 ve 12. dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istemiyle açılan davanın kabulüne karar veren ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E. …, K. … sayılı kararının, Danıştay Dördüncü Dairesinin 28/04/2022 tarih ve E.2018/153, K.2022/3019 sayılı kararıyla; dava konusu cezalı tarhiyatların, özel tüketim vergisi üzerinden hesaplanan katma değer vergilerine ilişkin kısmı sonucu itibarıyla yerinde görülerek onanmak suretiyle kesinleştiği, uyuşmazlığın, davacının ihtilaflı dönemde kullandığı sahte faturalar nedeniyle tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarına münhasır kaldığı ve Vergi Dava Dairesinin temyize konu kararı ile de bozma kararına uyularak, bozulan kısım yönünden davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Danıştay bozma kararı üzerine, uyuşmazlığın münhasır kaldığı kısım yönünden davanın reddine ilişkin olarak verilen Vergi Dava Dairesi kararının bozulmasında davalı idarenin hukuki menfaati bulunmadığından ve onanarak kesinleşen kısım hakkında da yeniden inceleme yapılması hukuken mümkün olmadığından, davalı idarenin temyiz isteminin incelenme olanağı bulunmamaktadır. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;

1.Temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,

2.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,

3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 19/06/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.