11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.06.2008 tarih ve 2007/323-2008/420 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yurt dışından ithal ettiği 23 koli mücevher parçası emtiadan ikisinin davalı tarafından yapılan taşıma sırasında kaybedildiğini, kaybolan kolilerde en az 2.500 USD değerinde eşya bulunduğunu ve kaybolan parçalar nedeniyle diğer kolilerdeki parçaların bir araya getirilerek takı imal edilmediğini ileri sürerek, şimdilik 3.729,25 TL maddi tazminat ile 1.00,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından taşınan 23 koliden ikisinin kaybolduğunu, değer tespiti yapılmayan eşyanın kaybı halinde Varşova Konvansiyonun 22. maddesine göre kilogram başına 17 SDR tazminat ödenmesi gerektiğini, hesaplanan bu miktarın davacıya ödendiğini, davanın maddi tazminat yönünden konusuz kaldığını savunarak, reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, kaybolan iki koli içindeki eşyanın neden ibaret olduğunun ve değerinin belirlenmediği, bu konuda mahkemeye delil sunulmadığı, kolilerin ağırlığı dikkate alınarak davacının sorumluluğunun Varşova Konvansiyonun 22/2.b maddesine göre belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabülüyle 668,40 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.