5. Ceza Dairesi

Irza geçme ve oniki yaşını bitirmeyen mağduru kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ... ...’in yapılan yargılanması sonunda; ırza geçme eylemlerinin ırz ve namusa tasaddide bulunma suçlarını oluşturduğunun kabulü ile bu suçlardan ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkümiyetine dair, İskenderun Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.09.2005 gün ve 2005/332 Esas, 2005/243 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, sanığın üzerine atılı kaçırıp alıkoyma suçlarını düzenleyen 765 sayılı TCK.nun 431, 55/3 ve 59. maddeleri ile 2251 sayılı Yasanın 12/2. maddesinin en lehe tatbikinde dahi 5237 sayılı yasa uyarınca verilen hükümlerin lehe olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden; sanık hakkında mağdur Alper’e yönelik kaçırıp alıkoyma eylemi dolayısıyla hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 109/2,3-f,5 ve 43. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasının 31/3. maddesi uyarınca 1/2 oranında eksiltilmesi ile 3 yıl 9 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 3 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına ulaşılması ve kabule göre de bu miktar üzerinden 62. madde gereği 1/6 oranında indirim yapıldığında 3 yıl 7 gün hapis cezası kalacağı gözetilmeyerek nihai cezanın 3 yıl 6 gün hapis cezası olarak belirlenmesi ise karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.