11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/05/2013 tarih ve 2011/130-2013/148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Türkiye'de ürettiği veya temin ettiği değişik ürünleri yurdışına götürmek hususunda davalı şirket ile anlaştığını, ancak taşıyıcının taşıma borcunu tam olarak yerine getirmediğini, ve eksik teslim ile hasar meydana geldiğini, CMR'nin 23. maddesine göre taşıyıcının eksik teslim ve hasar sebebiyle oluşan zararı ödemek durumunda olduğunu ayrıca oluşan zarar nedeniyle nakliye ücretinden de iade yapılması gerektiğini ileri sürerek oluşan zarar karşılığı 19.472 Euro ile nakliye ücretlerinden 7.750 Euro iade olmak üzere toplam 27.222 Euro'nun faiziyle birlikte fiili ödeme günündeki kur üzerinden davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafın 29 ayrı taşıma senedine dayandığı ancak 1100 ve 698 sayılı taşıma senedine konu emtia dışındaki emtiada oluşan zararların taşımadan değil üretimden kaynaklandığının bilirkişi raporu ile belirlendiği ve bu nedenle de davalının söz konusu zararlardan sorumlu olamayacağının kabulü gerektiği, 1100 nolu taşıma senedine ilişkin olarak, davacı yanca dosyaya sunulan belgeye göre eksik teslime konu emtianın gönderilenin farklı bir teslim adresinde yanlışlıkla boşaltıldığı, gönderilen tarafından doğru adrese gönderileceğinin kayıt altına alındığı, yanlış adrese emtianın boşaltılmasında davalının sorumluluğunu gerektirir bir neden bulunmadığı ve davacının bu emtiaya ilişkin talebinin de yerinde olmadığı, 698 sayılı senede konu emtianın ise 90 koli olarak teslim alındığı ancak 45 koli olarak teslim edildiği, CMR hükümlerine tabi taşımalarda taşıyıcının, taşımasını üstlendiği malları alıcısına tam ve sağlam olarak teslim etmek zorunda olduğu aksi halde, CMR'nin 23. maddesi hükümleri uyarınca sorumlu olacağı, davalı 698 sayılı senede konu emtiayı eksik teslim ettiğinden bu zarardan sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.462,49 Euro'nun fiili ödeme tarihindeki Euro kuru üzerinden davalıdan tahsiline, 1.462,49 Euro'ya dava tarihinden itibaren devlet bankalarının bu döviz cinsi ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz hesaplanmasına gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın 698 sayılı CMR belgesine konu taşıma yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, davalının kendisine teslim edilen, 698 sayılı CMR belgesindeki taşımaya ilişkin, 90 kap emtiadan 45 kap emtiayı hiçbir açıklama olmaksızın teslim etmemesi nedeniyle CMR'nin 23. maddesindeki sınırlı sorumluluk hükümlerinin somut olayda uygulanması mümkün olmayacağı gibi, davacı vekilinin, bilirkişinin bu taşımaya ilişkin hesabı yanlış yaptığı, gerçek zararlarının daha fazla olduğu, bilirkişinin sadece 251521 sayılı faturaya göre hesap yapmasının hatalı olduğu, zira bu faturanın 15 birim mala ilişkin olduğu, sunduğu diğer faturaların da aynı taşımaya ilişkin olduğu ve bu faturaların toplamına göre gerçek zararının belirlenmesi gerektiği yönündeki itirazının da, dosyada bulunan 698 sayılı CMR belgesinde “90 kap POEM (3+2+1) Set Sofa”nın taşındığının belirtilmiş olması, bilirkişinin esas aldığı faturada 15 birim yazmasına rağmen davacının hesaplanmasını talep ettiği tüm faturalardaki toplam birim sayısının 90 olması, ayrıca bu taşımaya ilişkin olduğunu ileri sürdüğü faturaların tümünün aynı tarihli bulunması karşısında yeterince araştırılmaması doğru olmamıştır.

Bu itibarla mahkemece davacının gerçek zararının bu kapsamda yapılacak bir inceleme sonucunda tespit edilmesi ve sonucuna göre davacının dava dilekçesindeki bu taşımaya ilişkin istemi ile bağlı kalınarak bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.