6. Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Viranşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2015 tarih 2015/214 No.lu iddianamesi ile; a) Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik nitelikli tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddenin ikinci fıkrasının (a) benti, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca, b) Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddenin ikinci fıkrasının (a) benti, ve 53 üncü maddesi uyarınca, Cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır. 2. Yapılan yargılama sonucu Viranşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2015/50 Esas, 2015/288 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebebi; Sanığın cezalandırılması gerektiğine, 2.Vesaire, İlişkindir. III. GEREKÇE Sanık ile mağdur ... arasında alacak verecek meselesi yüzünden husumet bulunduğu, sanığın mağdur ...'ya yönelik "ya amcanın bana olan borucunu ödersin yada seni öldürürüm", "ben Viranşehir'e geldim erkeksen dışarı çık" gibi tehditlerde bulunduğu ve olay günü sanığın mağdur ...'ya "...'ın evindeyim, gel konuşalım" demesi üzerine mağdur ...'nın ...'ın ikametine doğru yaya ve yalnız olarak gittiği, eve yaklaştığı esnada sanığın, üç defa ''...'' diye bağırarak ateş ettiği, sanığın mağdur ... olduğunu düşünerek ...'ın oğlu mağdur ...'a doğru silahla ateş ettiği, sanığın mağdur ...'ya benzettiği şahısta hata yaparak yağmanın unsuru olan silahla tehdit eylemini ...'a karşı işlediğinin iddia edildiği olayda; eylemin sübûtu hâlinde külliyen yağmaya teşebbüs suçu yahut 5237 sayılı Kanun'da düzenlenen yağma suçunda daha az cezayı gerektiren hal başlıklı 150 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalıp kalmadığı hususundaki delilleri takdir ve tartışmanın, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen Viranşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2015/50 Esas, 2015/288 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 17.01.2024 tarihinde karar verildi.