3. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanun'a eklenen geçici 5 inci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

1.Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2017 tarihli ve 2017/164 Esas, 2017/231 sayılı Kararı ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 inci maddesinin ikinci fıkrası ve aynı fıkranın ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2018/343 Esas, 2019/131 sayılı Kararıyla duruşma açılmaksızın sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.01.2022 tarihli ve hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle;

1.Mahkumiyet hükmünün varsayımlara ve gerçeğe aykırı yorumlamalara dayalı olduğuna,

2.Paylaşımların çoğunun beğenme ya da sehven yapılan paylaşımlar olduğuna,

3.Paylaşımların suç kastı taşımadığına,

4.Sanığın kabul etmediği paylaşımlar ile ilgili araştırma yapılmadığına,

5.Sanığın atılı suçu işlediği hususunda delil bulunmadığına,

6.Alt sınırdan ayrılınılarak ceza verilmesinin ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hakkaniyete aykırı olduğuna,

7.Sanık hakkında ceza verilecekse dahi hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine,

8.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince terör örgütü propagandası yapmak suçundan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılmaksızın sanığın suç teşkil eden propaganda niteliğindeki en son paylaşımının 20.01.2017 tarihi olduğu halde suç tarihinin 04.07.2015 ila 29.03.2017 tarihleri arası olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edildiği belirtilerek örgüt mensubu olan veya terör örgütü adına suç işleyenler hakkında tatbiki mümkün bulunan 5237 Sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrasının, terör örgütü propagandasını yapmak suçundan mahkûmiyetine karar verilen sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmediği, bu nedenle hüküm fıkrasında 5237 Sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrasının uygulanmasına ilişkin yedi nolu bendin hükümden çıkartılması suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrasında "İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır. ” şeklinde düzenleme olduğu cihetle, suç tarihinde 65 yaşını doldurmuş olan, adli sicil kaydı itibariyle 5237 Sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca engel hali bulunmayan sanık hakkında erteleme hükmünün değerlendirilmesinde 3 yıllık sürenin dikkate alınması gerektiği gözetilmeden, 5237 Sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenen sübjektif şarta ilişkin olumlu veya olumsuz bir değerlendirme de yapılmaksızın "verilen ceza miktarı" gerekçe gösterilmek suretiyle erteleme hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2018/343 Esas, 2019/131 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.