11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki markanın hükümsüzlüğü davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine ve esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1976 yılından beri kullandığı ve tanınmış hale getirdiği "MEK" ibaresinin davalı adına tescilli 2000/25506 sayılı "... BİOMEK" markasında da bulunduğunu, davalı markasının müvekkili markası ile ayırt edilemeyecek derecede benzerlik taşıyıp iltibas oluşturduğunu, müvekkilinin markalarının esas unsurunun "MEK" ibaresinden meydana geldiğini, davalı markasındaki ... ve BİO ibarelerinin lider marka olduklarını, bu sebeple ayırt edici ve esaslı unsurun "MEK" ibaresi olduğunu, davalı markasının müvekkili markasının tanınmışlığından yarar sağlayacağını, müvekkili markasının itibarının ve ayırt edici karakterinin zarar göreceğini, davalının ... itibaren kötüniyetle ve davacı markasının tanınmışlığından yarar sağlamak amacıyla hareket ettiğini, ayrıca davalının bu markasını kullanmadığını, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 14 üncü ve 42 nci maddeleri uyarınca hükümsüz kılınması gerektiğini ileri sürerek davalı adına tescilli 2000/25506 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; hükümsüzlük davası için 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, kötüniyet iddiasının soyut ve delilsiz bulunduğunu, dayanılan iki ayrı hukuki nedenin birbirleriyle çeliştiğini, "MEK" ibaresinin ayırt ediciliğinin bulunmadığını, davacının tekeline verilemeyeceğini, karıştırma ve iltibas tehlikesinin doğmadığını, müvekkili markasının 2010 yılında yenilendiğini, tescilli markanın ayırt edici karakterini değiştirmeden farklı unsurlarla kullanılmasının markanın kullanılması olarak kabul edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile e davanın hukuki dayanağı olan 556 sayılı KHK'nın 42 nci ve 14 üncü maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin kararı ile iptal edilmesi nedeniyle konusuz kalan kullanmama nedeniyle iptal davasının esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin yükleneceği tarafın tespiti yönünden, dava tarihi itibariyle tarafların haklılık durumunun değerlendirilmesi gerektiği, davalının markayı kullandığını ispatlayamadığı, dava tarihinde davacının dava açmakta haklı olduğu, yargılama giderlerinin 1/2 oranda davalıdan tahsiline karar verilmesinin yerinde olacağı gerekçesiyle davalı tarafa ait 2000/25506 sayılı "... BİOMEK + şekil" markasının 556 sayılı KHK'nin 7 nci ve 8 ... maddeleri gereğince kötü niyetle tescil iddiasına dayalı olarak hükümsüzlük davasının reddine, davalının 2000/25506 sayılı markasının kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğü davası konusuz kalmakla davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, konusuz kalan dava yönünden vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, reddedilen dava yönünden vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuran Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı Dairenin 01.06.2023 tarihli ve 2022/4274 E., 2023/3460 K.

sayılı kararıyla, usul ve kanuna uygun bulunan kararın onamasına karar verilmiştir.

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; kötü niyetli marka başvurusunda bulunulduğunu, hukuka aykırı olduğunu, sessiz kalma ile hak kaybının oluştuğunu, lehine vekâlet ücreti hükmedilmesi gerekirken hükmedilmediğini, dava açmakta haklı olduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1.556 sayılı KHK'nın 14 üncü maddesi.

2.556 sayılı KHK'nın 42 nci maddesi.

3.Değerlendirme Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir. VI. KARAR Açıklanan sebeple

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı 328,85 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.