11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.11.2008 tarih ve 2008/81-2008/275 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15.03.2011 gününde davacı avukatı ... geldi, davetiye tebliğine rağmen davalı vekili duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Who*s Who” ibareli marka tescil başvurusunun davalı TPE.’nce “What?” ibareli marka gerekçe gösterilerek kısmen reddedildiğini, oysa anılan markalar arasında bir benzerliğin olmadığını, müvekkilinin markasının tanınmış marka olduğunu, kullanmakla ayırt edicilik kazandığına ileri sürerek, davalı TPE.YİDK.’nun 25.12.2007 tarih ve 2007/M-6206 sayılı kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının 3, 9, 18 ve 25. sınıflarda yer alan emtealar için anılan marka tescil başvurusunun, 25. sınıfta tescilli redde mesnet marka dolayısıyla 25. sınıf emtealar yönünden, davalı TPE.’nce 556 sayılı KHK.’nin 7/1-b maddesi uyarınca kısmen reddedildiği, hem davacının başvurusunun hem de redde mesnet markanın asıl unsurunun “Who” ibaresi olduğu, her ne kadar davacı başvurusunun “kim kimdir”anlamına gelen ibarelerden oluşsa da 25, sınıfta yer alan çekişme konusu “giysi ve baş giysileri” emteaları yönünden ortalama tüketici olarak Türkiye’de yaşayan tüketiciler esas alınacağından, davacının başvurusunda da öne çıkan ibarenin “Who” ibaresi olduğu, emteaların da birebir örtüştüğü , davacının kullanmakta ayırt edicilik kazanma nedenine de dayanmışsa da 556 sayılı KHK.’nin 7/son maddesinin 22.06.2004 tarih ve 5194 S.K. ile değişik hükmünden “b” bendine yapılan atfın kaldırılması karşısında , bu iddianın incelenmesine gerek duyulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı , davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.