11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.12.2008 tarih ve 2007/106-2008/295 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15.03.2011 gününde davalı avukatı ... geldi, davetiye tebliğine rağmen davacı vekili duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile müvekkilinin sürgülü dolap, kapı vb. ürünlerin ek parçalarını yaptıklarını, davalı şirket tarafından 2002 yılında TPE.ne müracat edilerek "sürgülü dolap, kapı ve kapak için tespit parçası" için tasarım tescili alındığını, ancak bu tasarımların başvuru tarihinden önce kamuya sunulmuş olduğundan yeni olmadıklarını, koruma koşullarını taşımadığını ileri sürerek, davalıya ait tescilli tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın gerçek amacının kendisine karşı açılan tazminat davasını sürüncemede bırakmak olduğunu, tescilli tasarımların müvekkili tarafından dünyada ilk kez gerçekleştirildiğini, müvekkiline ait tasarımların yenilik ve ayırt edicilik özelliklerine sahip olduğunu savunarak, davanın usul ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporu raporuna göre, davalı adına tescilli bulunan dava konusu tüm tasarımların yenilik ve ayırt edicilik özelliğinin bulunmadığı ve 1999 yılında kamuya sunulan tasarımlar olduğunun davalı vekili tarafından da kabul edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.