11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.03.3009 tarih ve 2008/287-2009/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkiline zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesiyle sigortalı ceza evi aracının, kaza yapması sonucu içinde bulunan mahkumun vefat ettiğini, mirasçılarına destekten yoksun kalma tazminatı ödediklerini, oysa araç sürücüsünün E sınıfı ehliyet yerine C sınıfı ehliyetle aracı kullandığını, sigorta genel şartlarına göre rücu haklarının bulunduğunu ileri sürerek,23.437 TL'nın ödeme tarihi olan 24.03.2008 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazada kusurlarının olmadığını, gayri resmi eşe destekten yoksun kalma tazminatı verilemeyeceğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, müteveffayla fiili olarak beraber yaşayan gayri resmi eşine destekten yoksun kalma tazminatı verilebileceği, davacının rücu hakkının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 23.437 TL'nın 24.03.2008 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.