8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı ...,... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Kadastro sırasında 107 ada 53 parsel ... 7.276.754,84 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadim kullanım ve mera komisyon kararı nedeniyle mera olarak sınırlandırılmışıtır. Davacı ... ve müşterekleri vekili, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır.

Mahkemece, ilk hükümle, davanın süresinde keşif avansının yatırılmaması nedeniyle reddine ve çekişmeli 107 ada 53 parsel ... taşınmazın tespit gibi mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay (kapatılan ) 16.Hukuk Dairesi'nin 10.04.2012 tarihli ve 2012/2743 Esas 2012/3362 Karar ... ilamı ile ''...Mahkemece verilen süre içerisinde davacının keşif avansının tamamını yatırmadığı bu nedenle keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. 3402 ... Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinin mahkemece verilen süreye riayet etmeyen taraf aleyhine uygulanabilmesi için ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayları, tanık, teknik bilirkişilere verilecek ücretlerle vasıta parasının ve yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul ve belirli bir süre tanınması, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları, tanıklara davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunmasına azami özen gösterilmesi gerekmektedir. Mahkemece, hükme esas alınan 8.4.2010 tarihli ara kararı; taraf tanıklarına, mahalli bilirkişilere ve tespit bilirkişilerine tebligat yapılmasının hüküm altına alınmaması ve söz konusu tebligatlarla ilgili masrafların gösterilmemesi nedeniyle yasaya uygun bulunmamaktadır. Yasada öngörülen şekle uygun olmayan ara kararına dayanılarak davacının keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılmasına karar verilemez...'' gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyma kararı verilerek, yeniden yapılan yargılama neticesinde, davacılardan ..., ... ve müdahil ...'ın keşif esnasında davalarından feragat ettikleri anlaşılmakla bu davacılar bakımından feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmesi, diğer davacılar bakımından ise Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi'nin 09.05.2018 tarihli ve 2015/17064 Esas, 2018/3129 Karar ... ilamı ile mahkemece bir başka dosya hakkında verilen hüküm ışığında, davacıların zilyetlik iddiasında bulunduğu alanların mera bütünlüğünü bozması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davanın reddine, davaya konu Erzurum ili Karayazı ilçesi Taşan Mahallesi 107 ada 53 parsel ... taşınmazın tespit gibi mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş, hüküm davacılar ..., M.... Polat, ... ve M.Şakir Polat vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.