11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.11.2007 gün ve 2007/295-2007/456 sayılı kararı onayan Daire’nin 28.09.2010 gün ve 2009/122-2010/9349 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin müvekkillerinden para tahsil edip geri ödemediğini, davalı aleyhine Essen Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açtıkları alacak davasında masraflarıyla birlikte toplam (36.307,16) Euro'nun davalıdan tahsiline karar verildiğini ileri sürerek, anılan mahkemenin 18 0 67/06 sayılı kararının ve masrafların tespitine ilişkin ek kararın tenfizini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının 31.10.2006 tarihinde postaya verilmek suretiyle davalıya tebliğ edildiği, bu durumun 1965 tarihli Hukuki ve Ticari Konularda Adli ve Gayri Adli Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi'ne aykırı olduğu, ortada MÖHUK'nun 34. maddesi anlamında kesinleşmiş bir karar bulunmadığından tenfizinin de istenemeyeceği gerekçesiyle davacının reddine karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilen karar Dairemizin 28.09.2010 tarihli kararında yazılı gerekçeyle onanmıştır.

Davacılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.