11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/02/2010 tarih ve 2006/631-2010/34 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1983 yılından bu yana “...... Yayınevi” unvanı ile kağıt ticareti ve yayıncılık işleri ile uğraştığını, tüm yayınlarında bu ibareyi marka olarak kullandığını, tanınmışlık ve ayırt edicilik kazandırdığını, buna karşın davalının “......” ibaresini marka olarak tescil ettirdiğini ileri sürerek, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne, 1.000 TL maddi ve 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında tazminata ilişkin taleplerini atiye terk ettiğini bildirmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davaya konu markanın öncelikli kullanım hakkına sahip olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalıya ait markanın 16. sınıfın basılı evraklar bölümündeki kitaplar alt sınıfına ilişkin emtialar ve 41. sınıfta yayıncılık hizmetleri alt sınıfındaki kitap yayınlama hizmetleri emtialarına ilişkin alt sınıflar yönünden kısmen hükümsüzlüğüne, tazminat talepleri ile ilgili olarak ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.