4. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/01/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, Almanya’da çalıştığını, yerleşim yerinin de Almanya olduğunu, resmi nikah yaparak evlendiği dava dışı ...'nu Almanya’ya götürmeye hazırlandığı sırada davalının, evli olduğunu bile bile eşi ...’nu kendi evine götürerek karı-koca hayatını yaşamaya başladığını, yakınlarının haber vermesi üzerine bu durumu öğrendiğini, davalının bu davranışının kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, davacının eşi ...’nun kendi isteği ile evine geldiğini, davacı ile yaşayamayacağını, birlikte yaşamak istediğini söylediğini, ailelerin de bu durumu kabul ettiğini, davacı ile ...’nun evliliğinin kağıt üzerinde kaldığını ve aralarında boşanma davası bulunduğunu, davacının kişilik haklarına zarar verme amacı olmadığını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalı ile birlikte yaşamayı dava dışı ve davacının eşi ...’nun istediği ve birlikte yaşamaya başladığı, olayda davalının bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle istem reddedilmiştir. Dosya içeriğinden, davacının resmi nikahlı eşinin rızası ile de olsa, davalı ile karı-koca hayatı yaşadığı anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece açıklanan olgu gözetilerek, davalının eyleminin davacının aile bütünlüğüne ve kişilik haklarına saldırı oluşturduğu benimsenip davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.