11. Hukuk Dairesi 2008/13722 E. , 2010/5517 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06.05.2008 tarih ve 2007/641 - 2008/224 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdindeki hesabından ... adlı şahsın internet üzerinden işlem yapmak üzere ve önce ... hesabına oradan da kendi hesabına havaleler yapmak suretiyle davacının rızası dışında 30.06.2003-02.07.2003 tarihleri arasında muhtelif işlemlerle toplam 8.965.315.000 TL çektiğini, davalı bankanın güvenlik sistemi yeterli olmadığından zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000.000.000 TL’nin 30.06.2003 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, dava konusu işlemlerin davacının kendi kullanıcı kodu ve şifresi kullanılmak suretiyle gerçekleştirildiğini, davacı tarafından imzalanan internet bankacılığı taahhütnamesine göre şifrenin gizli kalması için gerekli dikkat ve özeni gösterme yükümlülüğünün davacıya ait olduğunu, davacının güvenliğinden kendisinin sorumlu olduğu kişisel bilgisayarına internet veya e-posta yoluyla yerleştirilen bir virüs programı ile şifresinin ele geçirilmiş olabileceğini, müvekkili bankanın internet bankacılığı sisteminin güvenliğinin genel kabul görmüş yazılımlarla korunduğundan 3. şahısların müşterilerinin kullanıcı kodu ve şifre bilgilerini banka sisteminden temin etmelerinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada uzman bilirkişi heyetinden alınan rapora dayanılarak, davalı bankanın gerekli güvenlik tedbirlerinin alınmasında % 80, davacının ise % 20 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.