11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/02/2009 tarih ve 2006/405-2009/45 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında kredi kartlarının sevk ve teslimi sözleşmesinin imzalandığını, bu sözleşmeye göre davalının, kendisine teslim edilen kredi kartlarını kart hamillerine veya aynı soyadı taşıyan eş, çocuk, anne ya da babasına teslim etmek zorunda olduğunu, İsmail Kamil Ergüden adına tahsis edilmiş kredi kartının davalıya 19.07.2003 tarihinde teslim edildiğini, bu kart ile yapılan harcamaların ödenmemesi üzerine yaptıkları icra takibinde, adı geçen kişinin 03.02.2002 tarihinde çocuksuz ve dul olarak öldüğünü tespit ettiklerini, kredi kartı ile ilk harcamanın 12.11.2003 tarihinde yapıldığını, bunun da kartın davalıya teslim edildikten sonra kullanıldığını gösterdiğini, anılan sözleşmenin 9.3 maddesine göre doğan zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 35.869,03 TL'nin 24.03.2006 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 31.12.2003 tarihinde son bulduğunu, müvekkilinin bu sürede sözleşme şartlarına uygun davrandığını, ismi geçen......'in vefatından bir yıl üç ay sonra davacı bankanın kredi kartı düzenlediğini, kusurun davacıda olduğunu, davacının haklı olduğu kabul edilse bile talep edilen miktarın ve faizin başlangıç tarihinin kabul edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının sözleşme gereği kendisine teslim edilen kredi kartını başka bir şahsa teslim ettiği ve bu kartın kullanıldığı, bu nedenle davalının kusurunun bulunduğunun kesin olduğu, ancak davacı bankanın da kartın hamiline teslim edilip edilmediği konusunda teyit edici bir önleminin olmaması nedeniyle kusurlu olduğu, davacının ölmüş kişi aleyhine 11.102,19 TL üzerinden takip yapmış olmasına rağmen bu davada 35.869,03 TL talep ettiği, bu talebini ispat edemediği, davacının gerçek zararının 9.447,92 TL olduğunun tespit edildiği, davacının %50 oranında kusurlu olduğu kabul edildiğinde davalıdan talep edilebilecek miktarın 4.973,96 TL olduğu, davalının temerrüte düşürüldüğüne dair bir belgenin sunulmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 4.973,96 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Dava, taşıma akdinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 9. maddesinde, sözleşme şartlarına aykırı teslim halinde yapılan tüm harcamalardan davalının sorumlu olduğu düzenlenmiştir. Basiretli bir tacir gibi hareket etmesi gereken davalının, sözleşmede belirlenen yükümlülüğünü tam olarak yerine getirmeyerek kartı ilgili kişilere teslim etmemesi ağır kusur teşkil etmekte olup zararın tamamından sorumlu olması gerekmektedir. Mahkemece bu husus gözden kaçırılarak davacının da kusurlu olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.