11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/02/2010 tarih ve 2006/1-2010/27 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; maddi ve manevi hakları müvekkiline ait olan RAS adı verilen bilgisayar yazılımlarının, özellikle bankaların kredi kartı hazırlaması ve banka müşterilerinin imzalarının kontrol edilmesi işlemlerinde birçok banka tarafından 1998 yılından bu yana kullanıldığını, dava konusu bilgisayar programın geliştirilmesinde görev alan davalıların, diğer davalı şirketi kurarak, müvekkiline ait ticari ve teknik sırları kullanmak ve müvekkilinin bilgisayar programlarını kopyalayıp farklı isimlerde piyasaya sunmak yoluyla haksız rekabet yarattıklarını, davalıların sır saklama yükümlülüğünü ihlal ettikleri gibi müvekkilinin müşteri çevresinden de haksız şekilde yararlandıklarını ileri sürerek, haksız rekabetin tespitini, önlenmesini ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin kullandığı teknolojinin tamamen kendi buluşları olduğunu, hiçbir zaman davacının programlarının kullanılmadığını, davacının kullandığı programların ABD'de bulunan "Lead Tools" adlı görüntü işleme yazılımının ücretsiz deneme sürümü olup davacı tarafından lisanssız ve korsan bir şekilde kullanıldığını, davacının dava konusu yazılımların eser sahibi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen teknik bilirkişi görüşleri ve tüm dosya kapsamına göre; gerek davacının gerekse davalının yazılım programlarının özgün ürünler olmayıp tescilli olduğuna dair kanıt ta bulunmadığı, programlar benzer işlemler için kullanılmakta ise de, her iki programın gerek yazılım dili gerekse veri tabanları açısından farklı oldukları, davalı şirket ortakları olan diğer davalıların, davacı şirkette çalıştıkları dönemde işten ayrıldıkları takdirde benzer alanlarda program yapamayacaklarına veya geliştirmeyeceklerine dair herhangi bir taahhütte bulunmadıkları, davalıların aynı alanda işlev gören ancak farklı bir program yazarken, daha önceki çalıştıkları iş yerindeki programdan yer yer faydalanmış olmalarının da programların aynı olduğu sonucunu doğurmadığı, davalıların eylemlerinin haksız rekabet fiilini oluşturmadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.