11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.03.2008 gün ve 2007/23-2008/98 sayılı kararı bozan Daire’nin 08.04.2010 gün ve 2008/8234-2010/3940 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Stella Beach isimli otelin maliki ve işletmecisi, davalının da seyahat acentesi olarak faaliyet gösterdiğini, taraflar arasında 20.09.2005 tarihinde imzalanan sözleşme ile birbirlerine karşılıklı taahhütlerde bulunduklarını, müvekkilinin sözleşmede yazılı olduğu gibi odaları belirtildiği şekilde acentenin kullanımına sunduğunu, sözleşmede yer alan garanti kapsamındaki 63 odanın 163 günlük konaklama bedelinden gerçekleşmeyen konaklama bedeli olan KDV dahil 193.635,29 USD, alınıp da ödenmeyen otel hizmeti karşılığında 90.868,84 USD borçlu olduğunu ileri sürerek 284.504,13 USD’nın temerrüt tarihindeki YTL karşılığı olan 398.106,63 YTL’nin 11.02.2007 tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek aylık %10 faiz, ana borcun %5’i oranında tahsil masrafı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, her ne kadar taraflar arasındaki sözleşmede KDV’nin fiyatlara dahil olmadığı yazılı ise de, tarafların sözlü mutabakatında KDV’nin fiyatların içerisinde olduğunu kabul ettiklerini, tahminen 50.000 USD civarında bir miktar için davayı kabul ettiklerini, taraflar arasındaki sözleşmeye göre garantilerin sezon sonunda ay bazında oda geceleme doluluk hesaplanıp, yıl sonundaki oteldeki tüm doluluk oranlarının kümülatif olarak değerlendirileceği, davacının bir çok kez “shop sale” denilen uygulamayı talep ederek garanti sözleşmesinin ihlal edildiğini, ülkemizde 2006 sezonu öncesinde yaşanan bazı olumsuz olaylar nedeniyle yaklaşık %70’lere varan iptallerin gerçekleştiğini, bu durumun davalı bakımından borcun ihlalini kaçınılmaz duruma sokan haklı sebepler olduğunu, davalının kusuru olmadan turizmde yaşanan sıkıntılara davacının da katlanmak zorunda olduğunu belirterek, 50.000 USD’lik kısım dışında kalan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 398.106,63 YTL’nin 11.02.2007 temerrüt tarihinden itibaren aylık %10 faiz ve ana paranın %5’i oranında tahsil masrafı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 08.04.2010 tarihli kararında yazılı gerekçeyle davacı yararına bozulmuştur. ..Taraf vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve taraflar arasındaki 08.05.2006 tarihli ek protokolün 1.maddesinde 20.09.2005 tarihli sözleşmenin eki olduğunun belirtilmiş olması karşısında Dairemiz bozma kararı sonrasında yapılacak hesaplamanın 08.05.2006 tarihli ek protokol ve 20.09.2005 tarihli asıl sözleşme hükümlerinin dikkate alınacak olmasının tabii bulunmasına göre, taraf vekillerinin HUMK.nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.