11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/10/2010 tarih ve 2009/242-2010/233 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tescilli vinç tasarımları bulunduğunu, davalının müvekkili tasarımlarına tecavüz teşkil edecek biçimde vinç üretip satışını gerçekleştirdiğini ileri sürerek davalının tecavüzünün tespitini, durdurulmasını ve önlenmesi ile ref'ini, 20.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan tahsilini ve hükmün ilânını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin vinç ürünlerini içeren 26.03.2008 gün ve 2008/1626 sayılı tasarım tescilinin bulunduğunu, ürettiği ürünlerin anılan tasarım tesciline dayandığını, benzerliklerin teknik zorunluluklardan kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davalı şirketin ürettiği ürünün, davacıya ait ürünün biçiminden belirgin biçimde farklı olmadığı, aynı genel izlenimleri taşıdıkları, ürünlerin tasarımının bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimin kıyaslanan davacı tescilli tasarımlarının böyle bir kullanıcıda yarattığı genel izlenimden belirgin bir şekilde farklı bulunmadığı, davalının üretim ve ticaretini gerçekleştirdiği SYL-05 MV ve SYL-05 AV ürün kodunu taşıyan ürünlerin adına tescilli 2008/1626 sayılı tasarım tescili kapsamında bulunmadığı, dolayısıyla davalı şirketin davacı adına tescilli 2008/4779-1,5 sayılı tasarımdan doğan haklarına tecavüzde bulunduğu gerekçesiyle davalının tecavüzünün tespiti ile tecavüzünün durdurulması ve önlenmesine, üretilen veya ithal edilen ürünler ile bunların üretiminde doğrudan kullanılan araçlara ticarî amaçla bulundukları yerlerde el konulmasına, 10.000,00-TL manevî tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.