5. Ceza Dairesi

Zimmet suçundan sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; lehe kabul edilen 5237 sayılı TCK.na göre atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19/09/2005 gün ve 2005/24 Esas, 2005/169 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığının 19/06/2006 günlü tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 28/04/2009 gün 2008/202 Esas, 2009/102 sayılı kararında belirtildiği üzere TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerinin mahkümiyetin yasal sonucu olması nedeniyle kazanılmış hakka konu olamayacağı ve kararda uygulanmamış olması yalnız başına bozma nedeni teşkil etmeyeceğinden, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/12/2008 gün ve 2008/146 Esas, 2008/235 sayılı Kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceğinden keza bu hususlarda mahallinde her zaman karar verilmesi de mümkün görüldüğünden tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir. Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 07/10/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.