11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Aksaray 1.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.01.2009 tarih ve 2008/12 - 2009/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı ile 01.08.1992 tarihinde düzenlenen ve oğlunun lehdar olduğu hayat sigortası poliçesini 07.03.2002 de oğluna devrettiğini, davalı tarafça bireysel emeklilik sistemine geçmesinin tavsiye edilmesi üzerine oğluna devrettiği poliçeyi 09.07.2003 tarihinde tekrar devraldığını ve 23.09.2004 de bireysel emeklilik sistemine geçtiğini, 2007 yılı içinde emeklilik talebinde bulunmasına karşın davalının, Maliye Bakanlığının 18.12.2004 tarihli özelgesi gereğince devir tarihi olan 09.07.2003 tarihinden itibaren 10 yıl süre ile sistemde kalınmaması nedeniyle birikimin %15 i kadar gelir vergisi kesintisi yaptığını ileri sürerek, 2.084,76 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ödemelerini düzenli olarak yaptığı ve bireysel emeklilik sistemine geçtiği, sonradan yayınlanmış tebliğ ve özelge ile sözleşmenin tarafı ve lehdarı aleyhine sonuç doğuracak şekilde gelir vergisi kesintisi yapılmasının sözleşme içeriği ve emekliliğe hak kazanma koşullarına uymadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 2.084,76 TL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont (avans) faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.