11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/05/2009 tarih ve 2007/9-2009/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “PLIAZON” markasının tescili için davalı Türk Patent Enstitüsü’ne başvuruda bulunduğunu ancak davalının itirazı üzerine bu başvurunun davalı adına tescilli “PIOZON” markası gerekçe gösterilerek reddedildiğini, her iki marka arasında benzerlik ve iltibas bulunmadığını ileri sürerek, Türk Patent Enstitüsünün red kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, her iki markanın 556 Sayılı KHK’nin m. 7/1-b anlamında ayırt edilemeyecek kadar benzer değilse de m. 8/1-b anlamında benzer olduğu, nisbi red nedenlerini düzenleyen bu madenin mal ve hizmetler arasında ayrım yapmadığı ve ilaçlar için farklı bir düzenleme getirmediği, kişilerin sınırsız sayıda seçenek özgürlüğü bulunduğu halde birbirine çok benzeyen markaları tescil ettirme istemlerinin korunmamasının gerektiği, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, marka tescil başvurusunun reddine karşı yapılan itirazın Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddi kararının iptali istemine ilişkindir.

Davacı tarafından “PLIAZON” markasının tescili amacıyla Türk Patent Enstitüsü’ne yapılan başvuruya davalı firma tarafından “PIOZON” markası gerekçe gösterilerek yapılan itiraz Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından markalar arasında görsel ve işitsel benzerliğin üst seviyede olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir. Davacı, marka tescil başvurusunda onkoloji ilaçları konusunda kendisini sınırlamıştır. Davalının markası ise 5, 16 ve 35. emtia ve hizmet sınıflarında tescilli olup 5. emtia sınıfı, insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar ve kimyasal ürünlerden oluşmaktadır. Bu durumda taraf markaları arasındaki iltibas ihtimali değerlendirilirken ilaçların doktor ve eczacılar gözetimde kullanıldığı göz önünde bulundurulmalıdır. Nitekim davacı markasının onkoloji ilacı için kullanılacak olması, reçetesiz ve eczacı denetimi olmaksızın satılması olasılığını da ortadan kaldırmaktadır. Değinilen bu husus, yargılama sırasında alınan iki ayrı bilirkişi heyeti tarafından incelenmiş, doktor ve eczacılar yönünden taraf markaları arasında iltibas ihtimalinin bulunmadığı kapsamlı ve denetime açık raporlar ile belirlenmiştir. Bu durumda, mahkemece taraf markaları arasında iltibas ihtimali bulunmadığı kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile red kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.