11. Hukuk Dairesi
11. Hukuk Dairesi 2010/6180 E. , 2010/7593 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.06.2008 gün ve 2007/248-2008/145 sayılı kararı onayan Daire’nin 22.02.2010 gün ve 2008/11099-2010/1990 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin tescilli "ETİ FORM+Şekil" ve "FORM+Şekil" ibareli muhtelif markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin müvekkili adına tescilli ve tanınmış bu markaları ile iltibas oluşturacak şekilde "BİOFORM" ibareli 5. ve 30. sınıflarda tescil ettirmek istediğini, bu başvuruya karşı müvekkilinin itirazlarının da davalı TPE tarafından kısmen reddedildiğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline, davalı şirket adına tescil edilen markanın iptali ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılardan TPE vekili, davanın reddini istemiş, diğer davalı davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı markası tanınmış marka olduğundan 556 sayılı KHK’nni 8/4 ncü maddesi uyarınca davalı marka tescil başvurusunda yer alan 5.sınıfın 05. ve 07. alt grupları açısından tescile engel olduğu, diğer emtialar açısından ise davacı markasının tanınmışlığından davalının haksız yararlanması gibi bir sonucun ürün niteliği ve müşteri kitlesi farkı nedeniyle mümkün olmadığı gerekçesiyle davanı kısmen kabulüne, 2007-M-5873 nolu TPE YİDK kararının 5.sınıfın 05 ve 07. alt grupları açısından iptaline, sair istemlerin reddine dair verilen karar, davacı vekili ve davalılardan TPE vekilinin temyizi üzerine onanmıştır. Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.