1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2016/234 Esas, 2016/509 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/14960 Esas, 2020/20232 Karar sayılı ilâmı ile basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2023 tarihli ve 2022/260 Esas, 2023/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca (2 kez) 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kendisi duruşmada hazır olmadığı halde karar verildiğine, atılı suçu işlemediğine, eksik incelemeye, ilişkindir.

1.Sanık ve katılanın olay tarihinde resmi nikahlı evli oldukları, aralarında problemler olmasından kaynaklı katılanın olay tarihlerinde eve gitmediği, sanığın, eşi olan katılanı arayıp eşyalarını gelip almasını istediği, eşyalarını almaya giden katılanın, eşi olan sanık tarafından darp edildiği, komşuların araya girmesiyle sanıktan kurtulduğu, ertesi gün sanığın, katılanı telefon bayisinde görmesi üzerine basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde ikinci kez darp ettiği şeklinde olayın geliştiği değerlendirilerek sanık hakkında kasten yaralama suçundan iki kez uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2.Sanık savunması, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, Bursa Devlet Hastanesinin 28.01.2016 tarihli adli muayene raporu, tutanaklar, nüfus ve adli sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanığa 5271 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğe rağmen duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılamaya devam edilerek karar verilebileceği ihtarını içeren tebligatın yapılmış olması karşısında yokluğunda karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2023 tarihli ve 2022/260 Esas, 2023/117 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.