4. Hukuk Dairesi

Davanın Esastan reddi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin 1 inci fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresine yapılır. Aynı maddenin, 6099 sayılı Kanun ile eklenen 2 inci fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır. Aynı Kanun’un 21 inci maddesinde ise muhatabın adresinde bulunmaması halinde yapılacak işlemler ve bu kapsamda 21/1 maddesinde muhatabın adresten geçici olarak ayrılmış olması halinde tebligat usulü, 21/2 maddesinde ise mernis adresine tebligat usulü düzenlenmiştir. Bu yasal düzenlemeler kapsamında tebligatın öncelikle bilinen en son adrese çıkartılması, bu adreste tebliğ edilemeyerek iade edilmesi halinde ise mernis adresine çıkartılması gerekmektedir.

Davacı ...’a Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararı ve davalı ... Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğinin, yukarıda açıklanan tebligat aşamaları izlenmeksizin doğrudan mernis şerhli olarak Tebligat Kanunu'nun 21/2 inci maddesine göre yapıldığı belirlenmiş olup, yapılan tebligat usule aykırıdır.

Bu itibarla Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararı ve davalı ... Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin; davacı ...’un öncelikle bilinen adresine tebliğe çıkartılması, bu tebligatın yapılamaması ve muhatabın adres kayıt sistemindeki adresinin farklı olması halinde "mernis adresi" şerhi verilerek tebligat çıkartılması ve yasal temyiz süresi beklenmesi, suretiyle belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.