11. Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Temyizin kapsamına göre Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.2015 tarihli ve 2015/1835 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle Antalya Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır. 2. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 2015/393 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık sebep belirtmeden hükmü temyiz etmiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın ...'e ait kimlik bilgilerinin kullanarak suça konu sürücü belgesini sahte olarak tanzim ettirdiği ve 10.11.2015 tarihinde bu belgeyi kullanarak imzaladığı araç kiralama sözleşmesi ile araç kiraladığı, 15.11.2015 tarihinde havaalanındayken bir başka suç ihbarı nedeniyle yakalandığı ve üzerinden suça konu sürücü belgesinin çıktığı, sanığın suçunu ikrar ettiği anlaşılmıştır. 2. Ekspertiz raporu ve mahkeme gözlemine göre; soğuk mühür ihtiva eden suça konu sürücü belgesinin tamamen sahte olduğu ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirlenmiştir. 3. Mahkemece dosyaya yansıyan delillere göre; resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. Gerekçeli karar başlığında 23.11.2015 olarak yanlış gösterilen suç tarihinin, suça konu nüfus cüzdanının sanık tarafından kullanıldığı ve temadinin kesildiği 15.11.2015 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 2. Sanık hakkında sürücü belgesi kullanılarak sahte araç kiralama sözleşmesinin imzalanması nedeniyle sanık hakkında Mahkemesince zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiği halde bu husus hüküm yerinde değerlendirilmeyerek zincirleme suç hükümleri tatbik edilmeksizin eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle eleştirilen husus dışında hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2024 tarihinde karar verildi.