11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 07.02.2008 gün ve 2007/267 - 2008/31 sayılı kararı onayan Daire’nin 16.02.2010 gün ve 2008/5494 - 2010/1741 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait emtianın Güney Kore'nin Busan limanından İstanbul'a taşınması işinin davalı tarafından üstlenildiğini, taşıma sırasında emtiada 18.700 USD tutarında hasar meydana geldiğini, tazmini için girişilen icra takibinin davalının itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve % 40 icra-inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşıyıcının acentesi olan müvekkiline doğrudan dava açılamayacağını, talebin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 03.07.2006 tarih, 2005/7571 Esas, 2006/7787 Karar sayılı ilamı ile onanmış, onama kararı davalı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine Dairemizin 17.05.2007 tarih, 2007/4578 Esas, 2007/7612 Karar sayılı ilamı ile kaldırılarak yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ise taşımayı gerçekleştiren geminin seyir güzergahı üzerinde maruz kaldığı 14 şiddetindeki tayfun nedeniyle oluşan zararın mücbir sebepten kaynaklandığı, aynı taşımadan kaynaklanan diğer bir davada bu yolda alınan bilirkişi raporunun davalı lehine kesin delil olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.02.2010 tarihli kararında belirtilen nedenlerle yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.