11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Kartal Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.05.2008 tarih ve 2008/8 - 2008/21 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların TSE belgesi olmadığı halde başka firmaya ait TSE Hizmet Yeterlilik Belgesi üzerinde tahrifat yaparak kendi firmasına aitmiş gibi düzenleme yapıp sahte belge ürettiğini, TSE markasını haksız yere kullanarak eleman tanıtım kartı hazırlayıp kullandıklarını, davalı şahsın İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi'nde yargılandığını, müvekkili markasının kalite ve güven markası olduğunu, kullanılan ve el konulan eşya üzerinde sahte TSE Hizmet Yeterlilik Belgesi ve TSE markasının bulunduğunu, bu konuda davalılara izin verilmediğini, müvekkilinin maddi ve manevi zararının doğduğunu ileri sürerek, 530.400.000.-TL maddi, 2.360.000.000.-TL manevi olmak üzere toplam 2.890.400.000.-TL tazminatın davalılardan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili şahsın ceza mahkemesinde beraat ettiğini, kararın kesinleştiğini, yapılan aramada diğer müvekkili iş yerinde bir tespitin yapılmadığını, bu belgeyi kullanarak müvekkili adına hizmet verdiği iddia edilen ...’in 13.10.2000 tarihinde işten ayrıldığını, bir komplonun söz konusu olduğunu, şikayet dilekçesi içeriğinin de bunu doğruladığını, tüm iddiaların yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sahte belgeyi kullanan ... ile davalılar arasındaki istihdam ilişkisinin sözkonusu eylemin işlendiği tarihte sona ermiş olduğu, bu durumda davalıların anılan hukuka aykırı eylemden dolayı Borçlar Kanunu'nun 55. maddesi gereğince sorumlu tutulmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.