11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/07/2009 tarih ve 2009/115-2009/254 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, yurt içinde ve yurt dışında uzun yıllardan beri tanınmış marka haline gelen “DİVAN, DİVAN OTELİ, DİVAN CATERİNG, DİVAN ZİYAFET SERVİSİ, DİVAN PUB, DİVAN GOURMET, DİVAN PASTANESİ” markalarının 2006 yılında müvekkiline devredildiğini, davalının ise “MERKEZ DİVAN LOKANTASI” ibaresini müvekkili ile aynı iştigal alanında adına tescil ettirdiğini, davalının markasının, müvekkiline ait markalar ile iltibas yarattığını, 556 sayılı KHK'nun 8. ve 42. maddeleri gereğince davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesinin gerektiğini ileri sürerek, davalıya ait markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, davalının ticaret sicil kaydının sicilden terkinine, davalının marka hakkına tecavüz teşkil eden yayın, ilan, broşür ve dokümanlarının imhasına, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, davalının markası ile davacı markaları arasında görsel açıdan hiçbir benzerlik bulunmadığını, divan sözcüğünün davalı markasında tali bir unsur olarak yer aldığını, davalının markayı kullanımının tescil tarihinden çok öncesine dayandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 556 sayılı KHK'nun 42. maddesinde tanınmış marka sahipleri yönünden hükümsüzlük davası açmak için öngörülen 5 yıllık sürenin diğer marka sahipleri hakkında da uygulanacağı hususunda yerleşik bir uygulamanın olduğu, dava konusu markanın 29.07.1999 tarihinde tescil edildiği, dava tarihi itibariyle 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği, davalının kötüniyetli olduğunun yasal delillerle kanıtlanamadığı, ayrıca davalı tarafça sunulan delillerden davalının tescilinin kötüniyetli olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.