11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.10.2012 tarih ve 2009/159-2012/214 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankanın müvekkillerine muhtelif vadeli ve miktarlı 8 adet teminat mektubu verdiğini, teminat mektuplarının ilgili idareye teslim edildiğini, müvekkili şirket ile davalı banka arasında akdedilen kredi sözleşmesine, diğer davacının müşterek borçlu müteselsil kefil olduğunu, davalı banka tarafından müvekkillerinin kredi sözleşmesinden kaynaklanan yükümlüklerini yerine getirmedikleri gerekçesiyle başlatılan icra takibinde ipotek olarak gösterilen taşınmazların satılarak paraya çevrildiğini, satış sonrası elde edilen satış bedelinin davalı banka tarafından bloke edildiğini, 8 adet teminat mektubunun 09/09/2008 tarihli ihtarname ile bankaya iade edildiğini, bankanın teminat mektuplarından kaynaklanan hiçbir riskinin kalmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000,00 TL alacağın, ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesine talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin müvekkili bankadan kullanmış olduğu kredilerin ödemesinde temmerrüde düşmesi nedeniyle hesapların kat edildiğini ve icra takibi yapıldığını, takip sonucunda kredinin teminatı olan taşınmazların paraya çevrilmesi ile nakit kredi borcunun kapatıldığını, iade edilmeyen 8 adet teminat mektubu borcuna karşılık olarak 22.500,00 TL'nin bloke altına alındığını, müvekkili bankanın davacıların mağduriyetini önlemek için bu paranın vadeli hesapta bloke altına aldığını, bu tutardan teminat mektuplarına ilişkin komisyon borçları tahsil edilerek bakiye 26.351,03 TL'nin davacı şirketin hesabına aktarıldığını savunarak, davanın reddini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davalı bankanın her bir mektup için devrevi 100,00 TL komisyon tahakkuk ettirdiği, ancak davalı bankanın devrevi 100,00 TL komisyon tahakkukunun fahiş olduğu, ayrıca her bir mektup için en az 100,00 TL komisyon alacağı hususunun davacılara tebliğ ettiği hususunun davalı banka tarafından belgelenemediği, davalının asgari 100,00 TL'lik komisyon talebinin yerinde olmadığı, genel olarak teminat mektuplarına uygulanan komisyon oranı her üç ay için %1 olmak üzere yıllık %4 olduğundan bu komisyon oranının uygulanması gerektiği, buna uygun olarak yapıldığında 2.448.08 TL fazla tahsilatın yapıldığı gerekeçsiyle, davanın kısmen kabulü ile 2.448,08 TL asıl alacak, 276,67 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 2.724,76 TL'nin dava tarihinden itibaren %25 ve daha sonra borç tamamen ödeninceye kadar değişen oranlarda avans faizi uygulanmak sureti ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.