11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.04.2009 gün ve 2008/536-2009/219 sayılı kararı bozan Daire’nin 07.02.2011 gün ve 2010987-2011/1234 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirkete zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesiyle sigortalı minibüsün kaza yaptığını, bir kısım yolcuların vefat etmesi nedeniyle mirasçılarına ödemede bulunulduğunu, davalının Tunceli-Elazığ arası yolcu taşıma izni olmadan faaliyette bulunduğunu, sigorta genel şartının 4/e maddesinde yolcu taşımaya ruhsatlı olmayan araçlarda yolcu taşınması durumunda ödenen tazminatın sigorta ettirenden rücu edilebileceğinin düzenlendiğini ileri sürerek, 139.478 YTL'nın 21.03.2007 tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle talebini 254.481 YTL olarak artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.