11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret (Kadıköy 2. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 02/10/2012 tarih ve 2009/1150-2012/981 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketçe ithal edilen vinç ve aparatlarının 15.06.2009 ile 11.08.2009 tarihleri arası davalıya ait antrepoya konulduğunu, taraflar arasında önceden yapılmış bir ücret anlaşmasının bulunmadığını, davalı tarafından talep edilen 29.000.00 TL ardiye ücretinin, davalının vinç üzerinde hapis hakkını kullanması nedeniyle ödenmek zorunda kalındığını, ancak davalı tarafça düzenlenen fatura içeriğinin kabul edilmediğinin davalıya ihtar edildiğini, müvekkilince ödenmesi gereken ardiye ücretinin 2.480,28 USD karşılığı 3.720,42 TL olması gerekirken davalıya fazla ödeme yapıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 25.280 TL'nin 14.08.2009 fatura tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait vinç parçalarının partiler halinde müvekkilinin işlettiği antrepoya geldiğini ve davacının başka bir antrepocu arayışı içine girmeden müvekkilinin verdiği hizmetten faydalanmaya devam ettiğini, fatura içeriğine itiraz edilmiş olmakla birlikte faturanın müvekkiline iade edilmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, rayiç ortalamasına göre davacı şirketten talep edilebilecek ardiye ücreti ve masraflarının toplam 8.286,95 € (17.463,92 TL) olduğu, buna göre davalı tarafça davacıdan 11.536.00 TL fazla ardiye ücretinin tahsil edildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 11.536.00 TL'nin 14.08.2009 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.